ของที่ติด ของที่ชอบ

posted on 01 Feb 2010 19:16 by saya in Diary directory Lifestyle

เด็กส่วนใหญ่มักจะมีของที่พวกหนูๆเหล่านั้นชอบมากถึงมากที่สุด  จนบางครั้งก็ต้องมีติดตัวตลอดเวลาไม่ตั้งแต่ตื่นนอนยันเข้านอนกันเลยทีเดียว บางคนถึงขนาดที่ว่าเก่าจดดำหรือขาดหลุดร่วงไปบ้างแล้ว หนูๆเหล่านั้นก็ยังยินดีที่จะเก็บของเหล่านั้นไว้ ซึ่งพ่อแม่บางคนก็พยายามหาของที่เหมือนหรือคล้ายมาแทนให้ลูกน้อย หรือบางคนก็ใช้วิธีการหักดิบเอาไปทิ้งแล้วแต่งเรื่องหลอกลูกก็ว่ากันไป  แฮ่ (- - +)

ที่พูดเรื่องนี้ขึ้นมาเนื่องจากเมื่อวานเห็นเด็กผู้หญิงน่าตาน่ารักคนหนึ่งกอดตุ๊กตากระต่ายสีเคยเหลืองแถมสภาพเปื่อยๆด้วย คุณแม่ของน้องบอกว่า น้องติดเจ้าตัวนี้มากไม่ยอมให้ห่างตัวเลย ..ก็เลยกลายเป็นประเด็นว่า

"ตอนเด็กๆหรือว่าตอนนี้คุณๆทั้งหลายมีของที่ขาดไม่ได้ทางจิตใจอยู่บ้างหรือเปล่าคะ?"

 

สำหรับเซย์ตอนเล็กๆมีของที่ติดอยู่(ที่จำได้)ประมาณ 3 อย่างค่ะ

ผ้าห่ม   มันเป็นผ้าห่มสีฟ้าผืนเล็กๆมีโบว์ติดอยู่ตรงกลางด้านบน เป็นของที่ติดตัวมากกกก เวลาลืมตอนไปเที่ยวหรือไปโรงเรียนล่ะก็จะไม่ยอมนอนกันเลยทีเดียว แต่สุดท้ายก็หลับเพราะร้องไห้จนเพลีย = = ' เซยํอาจจะไม่ติดมากเหมือนบางคนที่ต้องจับติดมือตลอดเวลา แต่ขอแค่เวลานอนให้มีสิ่งนี้อยู่ด้วยมันรู้สึกสบายใจค่ะ เหมือนช่วยให้หลับฝันดีก็ว่าได้ ปัจจุบันผ้าฝืนนี้ยังอยู่คะ แต่ไส้ในมันลีบไปหมดแล้ว แถมซักยังไงสีมันก็มั่วๆ คงเพราะเนื้อผ้ามันสิ้นสภาพเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว 

หมอนข้าง  อันนี้จะว่าไปแล้วก็ติดเกือบเท่ากับผ้าห่มเลยล่ะ แต่ดีหน่อยว่าไม่ต้องหิ้วไปไหนมาไหนเหมือนผ้าห่ม และที่สำคัญหมอนข้างดีๆที่เพิ่งซื้อมาใหม่ๆเซย์ไม่นอนกอดนะ ที่ติดเนี่ยตอนแรกมันก็สมบูรณ์ 100% แต่คุณแม่บอกว่าเป็นเด็กที่นอนแล้วชอบเอามือแกะเกาไปทั่ว หมอนข้างมันก็เลยเป็นรูค่ะ และเซย์ก็สนุกกับรูบนหมอนข้างมากเพราะจะเอานิ้วแหย่เข้าไปแล้วดึงไส้ที่อยู่ด้านในออกมาปั้นเป็นก้อน พอเพลินๆก็หลับไปเลย เซย์ดึงไส้ออกมาจนมันไม่เหลือเลยล่ะค่ะ แล้วยิ่งกว่านั้นพอคุณพ่อคุณแม่ซื้อของใหม่ ต้องเจาะรูให้ด้วยล่ะไม่อย่างนั้นฉันจะไม่ยอมกอดหมอนข้างอันนั้นเป็นอันขาด แต่มันก็เหมือนช่วงวัยหนึ่ง พอช่วงอนุบาลสองฉันก็เลิกพฤติกรรมปั้นไส้หมอนข้างเล่นแล้วล่ะ

ตุ๊กตาน้องเหมียวสีส้ม  ชิ้นนี้มาเริ่มติดในช่วงอนุบาลสามจนถึงป.2 เมื่อก่อนฉันอยู่กันเป็นครอบครัวใหญ่คะ การจะเลี้ยงสัตว์อะไรสักตัวสองตัวเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลย ดังนั้นคนบ้าแมวมาตั้งแต่ตอนนั้นอย่างฉันก็เลยอ้อนให้คุณพ่อซื้อตุ๊กตาน้องแมวแทนแมวจริงๆ จำไม่ได้แล้วล่ะคะว่าตั้งชื่อให้น้องแมวนั้นว่าอะไร แต่ฉันทำกับมันเหมือนได้เลี้ยงแมวจริงๆ ซื้อตะกร้า เอาผ้าปู เอาน้องแมววางแล้วหิ้วไปไหนต่อไหนแต่ก็เฉพาะในบ้านกับไปตลาดกับคุณแม่ (เอาไปโรงเรียนแล้วโดนเพื่อนล้อไม่ก็เอาไปซ่อน) ตุ๊กตาแมวน้อยนี้ขนาดประมาณ 20 ซม. สีสมสลับขาวหางยาว และมันนิ่มมาก ..แต่ตัวนี้มันหายไปแล้วล่ะคะ เพราะฉันถือเอาไว้ไม่ดีเอง ตอนนั้นเพิ่งเสร็จจากการกินข้าวเย็นที่ร้านอาหาร แล้วฝนมันตกหนักมากจนน้ำท่วม ฉันพยายามรีบขึ้นรถจนน้องเหมียวหลุดมือไหลไปตามน้ำเลย ตอนนั้นเสียใจร้องไห้จนถึงบ้านเลยล่ะคะ แต่คุณพ่อคุณแม่ก็ปลอบกันใหญ่เลย (สร้างเรื่องเดือดร้อยให้พ่อแม่อีกแล้ว) ท่านบอกว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้พ่อจะไปหาซื้อให้ใหม่ ตอนนั้นฉันยังเด็กเลยคิดว่ามันต้องมีอีกแน่ๆเลย แต่ว่าตุ๊กตัวนี้ซื้อมาตั้ง3ปีแล้วดังนั้นมันจึงเป้นธรรมดาที่มันจะไม่มีเหลือตามท้องตลาด ก็เลยอดไปตามระเบียบ แต่คุณพ่อคุณแม่กลัวฉันเสียใจก็เลยไปซื้ออีกแบบหนึ่งมาให้ อันนี้ไฮโซกว่าตัวเก่าค่ะ กดเท้าแล้วมีเสียง แล้วถ้าเราเปิดสวิซซ์ใต้ท้องของมัน มันจะหายใจได้เจ้าค่า!!! มันแปลกและสมจริงกว่าก็จริงแต่มันก็ไม่เหมือนตัวสุดโปรดตัวนั้นแน่นอน แต่ปัจจุบันนี้ไม่ต้องพึ่งตุ๊กตาแล้วล่ะค่ะ  เหมียวเหมียวมีชีวิตเต็มบ้านเลย~

 

 

จะว่าไปแล้วช่วงหลังๆนี้ฉันมันจะมีอาหารการกินอยุ๋เกือบทุกเอนทรีไม่มากก็น้อย ดังนั้นเอนทรีนี้ก็ต้องพูดถึงเรื่องของกินด้วยอย่างแน่นอน คราวนี้เป็นร้านอาหารคะ เพิ่งไปทานมาเมื่อพฤหัสที่ผ่านมาไกลจากบ้านแต่ใกล้มหาลัยมากๆ

ร้านนนทรีเรสเตอรองท์ อยู่บริเวณสมาคมศิษย์เก่าคะ แต่ร้านน่ารักสีครีมหลังคาสีขาวดูสะอาดตา มีต้นไม้แทรกเป็นจุดๆสวยงาม ร้านมีสองชั้น ห้องจัดเลี้ยงคาราโอเกะก็มีคะ โตะมีแบบทั้งอินดอร์และเอาท์ดอร์ แต่ร้อนๆแบบนี้ทานอินดอร์ดีกว่าจะได้ไม่อาบเหงื่อต่างน้ำเวลาทาน แล้วอีกอย่างร้านติดกับถนนใหญ่อาจจะมีฝุ่นและกลิ่นท่อไอเสียทำลายบรรยายกาศ ออ ..ร้านนี้ถ้านั่งด้านนอกระวังเจอคนสูบบุหรี่นะ เห็นวางที่เขี่ยบุหรี่ไว้ทุกโต๊ะเลย(เฉพาะเอาท์ดอร์)

อาหารที่ร้านมีทั้งอาหารไทย จีน ฝรั่ง เลือกทานได้ตามสะดวก ที่ไปทานมาก็สั่ง แกงเหลืองปลาทรายใต้รสจัดแบบดังเดิมมาก แถมให้ปลามาตั้งสามตัว  ปลากระพงทอดน้ำปลาอีกนี้ก็เรื่อยๆทั่วไป  ทอดมันปลากรายตัวทอดมันเหนียวอร่อยคะ แต่น้ำจิ้มหวานไปหน่อย  เชิงปลากรายทอดกระเทียมอันนี้คุณพ่อทาน แต่กระเทียมเจียวที่โรยมาอร่อยเขาใส่เม็ดพริกไทยอ่อนมาด้วยเคี้ยวแล้วหอมในปากดี   หอยเซลล์อบชีส จานนี้ก็เรื่อยๆแต่ชอบเพราะเขาใส่ผักโขมมาด้วย เหมือนได้ทานผักโขมอบชีสไปในตัว  แล้วก็ข้าวผัดปูสั่งมาจานใหญเพราะหิวแต่ไม่หมดเลยเอากลับบ้าน  อาหารรสชาติถูกปาก แถมราคาก็ไม่แพงมากด้วย บริการเป็นกันเองดี อาหารก็มาไวด้วย ว่างๆก็แวะไปทานนะค่ะ 

ร้านอยู่ติดถนนพหลโยธิน เข้าทางสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ที่จอดรถมีเยอะค่ะไม่ต้องกลัวเต็ม แต่ถนนเส้นนั้นรถจะติดพอสมควรเลยล่ะคะ  อาหารจีนถ้าเป็นพวกหมูหันก็มีคะ แต่ต้องสั่งล่วงหน้าหนึ่งวันก่อนไปทาน ส่วนอาหารฝรั่งก็มีพาสต้า สเต๊ก  อาหารจานเดียวแบบกินมื้อเที่ยงก็มีนะคะ ของหวานก็มีเพียบเลย น้ำมะพร้าวเป็นลูกก็มีนะ

 

ส่วนรูปดังต่อไปนี้ไม่เกี่ยวกับร้านข้างบน แต่เป็นร้านอ่าวกระเบนซีฟู๊ดตรงประชาชื่นค่ะ  ไปทานหลายครั้งแล้วแต่ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะความหิวมันมาก่อน ครั้งนี้ที่ถ่ายมาเพราะว่า.....ตัวมันใหญ่มากกกก

 

มันใหญ่กว่าจานข้าวเสียอีก  แอร็ย~

 

ปล. เกษตรแฟร์เริ่มแล้วนะค่ะ มีไปจนถึงวันที่ 6 กุมภาพันธ์นี้ โดยส่วนตัวที่เดินผ่านๆเมื่อวันศุกร์วันแรกของงาน(ไปเรียนมาค่ะ) คิดว่างานปีนี้ร้านต้นไม้น้อยกว่าปีก่อน กล้วยไม้น้อยมากคงเพราะอากาศร้อนล่ะมั้ง น้องหมาน้อยแมวก็น้อยแถมวันแรกนั่นท่อน้ำแตกด้วยน้ำนองเลยที่เดียว ปีนี้หนักไปทางของกินมาก แต่มะขามกับกระเทียมก็ยังมีอยู่เป็นปกตินะเธอ

Comment

Comment:

Tweet

ทุกวันนี้อายุ 2x แล้วก็ยังติดหมอนข้างอยู่เลยล่ะครับ
แต่ผ้าห่มนี่ ห่มเมื่อไหร่ชอบถีบออกทุกที ฮาฮา

#3 By Kirito on 2010-02-02 19:38

big smile ตอนเด็กๆก็ติดกัดผ้าค่ะ กัดจนมันเยินเลยง่ะ (เด็กหลายคนเป็นนะไม่รู้ทำไม... แต่ติดอยู่ได้ครึ่งปีก็เลิกแล้วล่ะค่ะ) แม่บอกว่าโชคดีที่ฟันไม่เหยิน ฮ่าๆๆ

ปัจจุบันติดหมอนข้างอันนึงมากๆ เพราะมันนิ่มมากเลย แต่ด้วยความเก่า เลยดำซะแล้ว ไม่กล้าเอาหน้าไปซุกง่ะ =W=,,

เรื่องราวตอนเด็กๆจำไม่ค่อยได้เลยค่ะ แหะๆ

ปู~~~~
ตอนเด็กๆมีของที่ติดเหมือนกันค่ะ
เป็นหมอนคุณหมีผ้าลื่นๆ ชอบมากเลย
แต่ขาดไปซะแล้วsad smile

#1 By εїз.moni on 2010-02-01 21:14